Jezioro posiada bardzo urozmaiconą linie brzegową. Możemy na nim znaleźć mnóstwo urozmaiconych kształtów i wielkości piaszczystych zatoczek. Tworzone są przez liczne mniejsze i większe półwyspy, z których dwa największe to Ostry Róg i Półwysep Mrówkowo. Ich położenie i wielkość, a wcinają się dość głęboko w toń jeziora, tworzy znaczne przewężenie, mniej więcej w jego połowie. Jest również kilka przepięknych, klifowych urwisk, z których rozpościera się niezapomniany widok pełnej panoramy jeziora.
—————
Słonecznica zazwyczaj żyje w dużych stadach. Najczęściej trzyma się pod samą powierzchnią wody. Lubi przebywać w pasie przybrzeżnym, wśród gęsto porastającej tam roślinności. Młode osobnik początkowo żywią się głównie planktonowymi glonami. Natomiast z czasem, już te starsze zjadają plankton zwierzęcy i roślinny. Żywią się również owadami. Chętnie je pobierają z powietrza do wody , kiedy te im się tam trafiają.
Jednak nie jest jeszcze tak tragicznie. Mam często okazje rozmawiać z wędkarzami z Polski odwiedzających kanał Cegilinke, tak zwaną betonke. Jest to ostatni odcinek Cegielinki. Położony wzdłuż ulicy Eskadrowej i znajdujący się w najbliższym sąsiedztwie mostu Pionierów. Niegdyś było to takie samo, dzikie i nie regulowane łowisko, jak pozostała opisana część kanału. Kiedy jednak przystąpiono do budowy mostu, postanowiono wpierw pogłębić i wybetonować kawał nabrzeża.
Świnka jest rybą nie wymagającą szczególnie wymyślnego pokarmu. Wystarczają jej pokarm roślinny, a właściwie jego szczątki. Tego pokarmu na dnie jej żerowisk nie brakuje. Potrafi swoimi wargami zeskrobać (dzięki specjalnej budowie) ze znalezionych na dnie kamieni, czy innych przeszkód wodnych narost. Czyli czyste glony. W swoim sposobie odżywiania posuwa się o wiele dalej. Jest na tyle silna żeby w poszukiwaniu smakołyków, takich jak larwy owadów, kiełże i mięczaki, przesunąć nawet dość duży kamienie.
 modified modified.jpg)
Występuje na nim typowa roślinność wodna i przybrzeżna, a w jej skład wchodzą takie gatunki jak choćby elisma wodna czy grążel drobny. Brzegi porastają chronione gatunki storczyków, dlatego kiedyś planowane było powstanie na tym terenie rezerwatu przyrody, którego zadaniem miało być chronienie występującej tu flory. Jednak choć sam pomysł był godny wprowadzenia w życie to tak jak większość mądrych pomysłów związanych z naszymi łowiskami, nie doczekał się realizacji.
Szczupak ma warunki wyjątkowo przystosowane do bycia drapieżnikiem, choć z natury nie jest zbyt aktywnym myśliwym, szczególnie ten duży. Woli przyczajony czekać na przepływającą, łatwą zdobycz niż się za nią uganiać. Doroślejsze osobniki czasami potrafią gonić całe ławice ryb, wybierając dostatecznie duże osobniki, często posiłkiem są mniejsze szczupaki, dlatego jest nazywany kanibalem.
 modified modified.jpg)
Minęło już dobre pół godziny zmagań, ryba była coraz bliżej jednak jeszcze ani na moment nie raczyła się pokazać. To był naprawdę bardzo godny i waleczny przeciwnik .Kolejny odjazd, kolejne skręcanie, temperatura podskoczyła i to ogromnie. Nawet wpadło mi na moment do głowy aby coś z siebie zrzucić i właśnie w tym momencie ze snu wyrwał mnie sąsiad, głośno otrzepujący buty na klatce schodowej.
Efektem tej pracy jest pierwsza wersja przewodnika, wersja robocza, która już wkrótce zostanie poszerzona. Nie mam zamiaru opisywać każdego odcinka tej rzeki, każdego jej kilometra, ale chcę pokazać Inę taką jaką ona jest w rzeczywistości, ujawniając miejsca ciekawe i ważne zarówno dla człowieka ( wędkarza ) jak i ryb.
O tej porze roku, w północnej Polsce stany wód w rzekach zazwyczaj są dość wysokie i brodzenie jest zazwyczaj niemożliwe. Ponadto nie chcę deptać tarlisk lipieni albo rozdeptywać larw, którymi mogłyby żywić się pstrągi i lipienie. Kolejną kwestią przeciw jest temperatura wody, nawet jak ktoś ma neopreny, zmarznie jak tylko trochę wody wleje mu się do środka. Wniosek prosty – poruszam się brzegiem. Jeśli to jest możliwe to idę z prądem w dół rzeki.
Jest w moim pobliżu miejsce, które te piękne, dumne stworzenia szczególnie sobie upodobały. Pewnie to dlatego że odwiedzający wodę, z reklamówkami pokrojonego w kostkę chleba i innych frykasów mogą tam dotrzeć bez większych trudności. Oj przewija się tam ludzi kochających przyrodę i ptactwo, które szczególnie tej srogiej zimy liczy na naszą pomoc. Przychodzą tam ludzie w różnym przedziale wiekowym, jednak najpiękniejszy widok dla mnie to zawsze jest i będzie dziecko karmiące z małej rączki pięknego, śnieżno białego łabędzia.
Ogólnie uwielbiam tą porę roku, choćby z tego powodu że cichnie zgiełk. Nad wodą nie ma już tłumów, pozostają jedynie najwytrwalsi. Jest jeszcze kilka osób, próbujących złowić zaspanego leszcza, choć większość szuka dużej płoci. Znikają gruntowe fedeery z koszykami a ich miejsce zajmują odległościówki i baty. Uzbrojone na końcach zestawów w złociste ziarna kukurydzy, w których rozsmakowały się zalewowe płocie. Jednak zdecydowana większość to my, spinningiści. Dopiero o tej porze roku odbywa się, (co prawda przez nikogo nikogo nie ogłaszana) rywalizacja między łowcami drapieżników.
Jest rybą przystosowaną tylko do życia w wodach słodkich. Jego środowisko to zimne, dobrze natlenione rzeki jak również dzikie, nieuregulowane rzeczki górskie. W Polsce można go spotkać na południu i północy kraju. Łowiony w rzekach Dolnego Śląska, Pomorza Zachodniego, jak również w części środkowej kraju, szczególnie na Warmii i Mazurach w dopływach Warty. W rejonach górskich występuje w potokach Beskidów, Tatr, Sudetów i Jury Krakowsko - Częstochowskiej.
Był kolejny pochmurny dzień czerwca. Na niebie wisiały ciemne chmury i zanosiło się na ulewę. Pogoda taka utrzymywała się już od kilku dni i gdyby nie porywiste, silne wiatry to byłaby wymarzona na poszukiwanie mętnookiego. Często bywałem nad wodą w deszcz, nie przeszkadzał mi wiatr wiejący w jednym kierunku. Jednak ten wiejący od kilku dni nie da się określić. Wędkarze powiadają że wieje w kółko i mają racje. Obojętnie jakby się ustawił to jest źle, prowadzenie przynęty na sflaczałej plecionce staje się niemożliwe.
 modified.jpg)
